| کاربرد هوش مصنوعی در تدریس ژنتیک دبیرستان: الزامات دقت علمی و نقش معلم . |
| کد مقاله : 1159-5THBIOEC |
| نویسندگان |
|
سیده نازنین زهرا غریب1، سید امیر مرادیان2، روشنک بهرامی نظر آبادی *3 1گروه آموزش زیست شناسی،دانشگاه فرهنگیان،شیراز،ایران 2کمیته تحقیقات دانشجویی،دانشگاه علوم پزشکی تبریز،تبریز،ایران 3استادیار گروه علوم پایه ،بخش زیست شناسی |
| چکیده مقاله |
| ورود هوش مصنوعی مولد به کلاسهای زیستشناسی دبیرستان واقعیتی جاری است؛ اما در واحد ژنتیک، که سرشار از مفاهیم انتزاعی و مستعد سوءبرداشت است، استفاده بدون طراحی میتواند بدفهمیهای موجود را تثبیت کند. این مطالعه به تبیین الزامات دقت علمی و نقش معلم در بهرهگیری مسئولانه از این فناوری در تدریس ژنتیک میپردازد. پژوهش بهصورت مرور روایتی انجام شد. جستوجو در پایگاههای Scopus، Web of Science و Google Scholar (۲۰۱۹ تا اوایل ۲۰۲۵) با کلیدواژههای مرتبط با هوش مصنوعی، ژنتیک، زیستشناسی، دبیرستان و کلاس درس انجام شد. مطالعات کلاسمحوری وارد مرور شدند که کاربرد هوش مصنوعی در تدریس یا ارزشیابی ژنتیک را گزارش کرده و حداقل یک پیامد آموزشی عینی یا ادراکی را سنجیده بودند. تحلیل تماتیک نشان داد هوش مصنوعی مولد عمدتاً بهعنوان منبع توضیح، بازخورددهنده و طراح فعالیت بهکار رفته است، اما شواهد قانعکننده درباره بهبود پایدار فهم مفهومی محدود است. حساسیت مفهومی ژنتیک و حضور دانش پیشین نادقیق، هرگونه استفاده رهاشده از مدلهای زبانی را پرریسک میکند و نقش معلم در پالایش، هدایت و استفاده تشخیصی از این ابزار را محوری میسازد. هوش مصنوعی مولد، اگر در چارچوب طراحی آموزشی مبتنی بر شواهد، همراه با تقویت دانش محتوایی–آموزشی معلم و قواعد شفاف استفاده مسئولانه ادغام شود، میتواند به بهبود یادگیری ژنتیک دبیرستان کمک کند؛ در غیر این صورت، خطر تعمیق سوءبرداشتهای مفهومی پابرجاست. |
| کلیدواژه ها |
| هوش مصنوعی مولد، آموزش ژنتیک، ژنتیک دبیرستان، درک مفهومی ژنتیک، تدریس پشتیبانیشده با هوش مصنوعی. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |