| بررسی و تحلیل روشهای نوین آموزش زیستشناسی و نقش آن در بهبود یادگیری دانشآموزان |
| کد مقاله : 1133-5THBIOEC (R1) |
| نویسندگان |
|
سعید محسنیپور1، زهرا سروشیان *1، محیا موسوی1، حدیث چنانی صافی2 1دانشگاه فرهنگیان اصفهان واحد شهید رجایی 2دانشگاه فرهنگیان اصفهان واحد شهیدرجایی |
| چکیده مقاله |
| هدف این پژوهش، بررسی و تحلیل روشهای نوین تدریس زیستشناسی و ارزیابی تأثیر آنها بر یادگیری و انگیزه دانشآموزان است. این مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی و مروری نظاممند بوده و با تحلیل حدود ۱۰۰ مقاله علمی معتبر منتشرشده بین سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ در حوزههای زیستشناسی، علوم تربیتی و فناوری آموزشی انجام شده است. دادهها با استفاده از تحلیل محتوا و مقایسه تطبیقی استخراج و ارزیابی شدهاند. روشهای نوین تدریس مورد بررسی شامل یادگیری مبتنی بر مسئله، یادگیری مشارکتی، روش کاوشگری، کلاس معکوس و بهرهگیری از فناوریهای آموزشی نوین بوده است. یافتهها نشان داد که در بیش از 80درصد مطالعات، روشهای نوین تدریس زیستشناسی موجب افزایش مشارکت فعال دانشآموزان شدهاند و در حدود 75درصد پژوهشها، بهبود قابلتوجهی در درک مفهومی مفاهیم زیستی گزارش شده است. همچنین، بهرهگیری از فناوریهای آموزشی نوین در بیش از 70درصد مطالعات با افزایش انگیزهی یادگیری و نگرش مثبت دانشآموزان همراه بوده است. علاوه بر این، استفادهی هدفمند از فناوریهایی مانند شبیهسازیهای رایانهای، نرمافزارهای تعاملی و آزمایشگاههای مجازی، یادگیری مفاهیم پیچیده را ملموستر و تعاملیتر کرده و ارتباط میان دانش نظری و کاربرد عملی را تقویت میکند. نتیجهگیری پژوهش حاکی از آن است که توانمندسازی معلمان، طراحی هوشمندانهی فعالیتهای آموزشی و فراهمسازی بسترهای فناوری، نقش تعیینکنندهای در موفقیت روشهای نوین دارد و میتواند یادگیری زیستشناسی را از حالت حفظی و منفعل به یادگیری فعال، مشارکتی و معنادار تبدیل کند. یافتههای این مرور نظاممند، راهنمای عملی برای معلمان و دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان فراهم کرده و میتواند در بهبود کیفیت آموزش و ارتقای انگیزهی دانشآموزان مؤثر باشد. |
| کلیدواژه ها |
| روشهای نوین تدریس، راهبردهای تدریس فعال، فناوری آموزشی تعاملی، زیستشناسی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |