| بررسی رویکرد داستانسرایی در آموزش مفاهیم دشوار زیستشناسی بر یادگیری دانشآموزان |
| کد مقاله : 1129-5THBIOEC (R2) |
| نویسندگان |
|
غزل پورمخولی دزفولی1، لیلا رضاییان *2 1دانشجوی دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید باهنر شیراز 2هیئت علمی |
| چکیده مقاله |
| نویسندگان داستانسرایی در سالهای اخیر بهعنوان یکی از رویکردهای نوین در آموزش علوم مورد توجه پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت قرار گرفته است. زیستشناسی به دلیل ماهیت فرایندی، انتزاعی و برخورداری از مفاهیم پیچیده، از جمله درسهایی است که یادگیری آن در چارچوب روشهای سنتی و حفظمحور با چالشهایی همراه بوده و فرصتهای یادگیری فعال در آن محدود به نظر میرسد. هدف مقاله حاضر، مرور و تحلیل پژوهشهای انجامشده درباره نقش داستانسرایی و روایتگری علمی در آموزش زیستشناسی و تبیین کارکردهای آموزشی این رویکرد در آموزش علوم است. روش پژوهش از نوع مروری–تحلیلی بوده و در این راستا، دیدگاههای نظری مرتبط با نقش روایت در یادگیری، بهویژه نظریه برونر، بههمراه مطالعات تجربی انجامشده در زمینه آموزش مفاهیمی مانند انتخاب طبیعی و سیستم ایمنی بررسی شدهاند. یافتههای این مرور نشان میدهد که روایتگری علمی با سازماندهی مفاهیم زیستی در قالب ساختارهای منسجم و قرار دادن آنها در یک چارچوب معنادار، میتواند زمینه مناسبی برای فهم عمیقتر مفاهیم زیستی و پرورش تفکر انتقادی در فرایند یادگیری فراهم آورد. همچنین نتایج پژوهشهای پیشین حاکی از آن است که داستانسرایی، در صورت رعایت دقت علمی، با افزایش انگیزه یادگیری، درگیری شناختی و مشارکت فعال فراگیران همراه است. بر این اساس، مقاله حاضر بر اهمیت توجه به رویکرد داستانمحور بهعنوان راهبردی مکمل در آموزش زیستشناسی، بهویژه در نظام آموزشی ایران، تأکید دارد و آن را بستری مناسب برای توسعه یادگیری فعال و ارتقای کیفیت آموزش علوم میداند. |
| کلیدواژه ها |
| آموزش علوم، یادگیری فعال، روایتگری علمی، تفکر انتقادی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |