کاربرد واقعیت افزوده در آموزش علوم تجربی مدارس کم‌منبع
کد مقاله : 1061-5THBIOEC
نویسندگان
حنانه صابونیها *1، محدثه میرزایی2، محدثه عزیزی2، زهرا افشونی2
1وابسته به دانشگاه فرهنگیان شهید شرافت
2سازمان اموزش عالی شهید شرافت فرهنگیان تهران
چکیده مقاله
در دهه‌های اخیر، توسعه و نفوذ فناوری‌های نوین آموزشی، فرصت‌های گسترده‌ای برای بهبود کیفیت یاددهی و یادگیری فراهم ساخته است. یکی از این فناوری‌ها، واقعیت افزوده (Augmented Reality) است که با تلفیق عناصر دیجیتال و محیط واقعی، امکان مشاهده، و تعامل فعال با مدل‌های سه‌بعدی را در اختیار یادگیرندگان قرار می‌دهد می‌تواند یادگیری مفاهیم پیچیده علمی را برای دانش‌آموزان ملموس‌تر و جذاب‌تر کند. این فناوری، به‌ویژه در آموزش علوم تجربی، که یادگیری مفاهیم انتزاعی و پیچیده می‌تواند برای دانش‌آموزان چالش‌برانگیز باشد، پتانسیل بالایی برای ارتقای فهم علمی، تقویت مهارت‌های حل مسئله و افزایش انگیزش یادگیری دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد و اثرات استفاده از واقعیت افزوده در آموزش علوم در مدارس کم‌منبع انجام شده است. در این مطالعه، محتوای آموزشی مبتنی بر واقعیت افزوده برای یک مبحث خاص علوم طراحی و در مدرسه‌ای واقع در منطقه محروم اجرا می‌شود. تأثیر این مداخله آموزشی بر درک مفاهیم علمی دانش‌آموزان، از طریق آزمون‌های پیش‌آزمون و پس‌آزمون، مورد سنجش قرار می‌گیرد و داده‌ها با استفاده از روش‌های آماری مناسب تحلیل خواهند شد. انتظار می‌رود نتایج نشان دهند که به‌کارگیری واقعیت افزوده، نه تنها موجب افزایش درک و بهبود تجربه یادگیری می‌شود، بلکه می‌تواند به کاهش نابرابری آموزشی، تقویت عدالت آموزشی و ایجاد فرصت‌های یادگیری برابر در محیط‌های محروم کمک کند. این پژوهش، با ارائه شواهد علمی از اثربخشی واقعیت افزوده در آموزش علوم، می‌تواند راهنمایی برای برنامه‌ریزان آموزشی و معلمان جهت استفاده مؤثر از فناوری‌های نوین در مدارس کم‌منبع باشد و مسیر توسعه آموزش دیجیتال در مناطق کم‌برخوردار را هموار سازد.
کلیدواژه ها
واقعیت افزوده؛ آموزش علوم تجربی؛ مدارس کم‌منبع؛ عدالت آموزشی؛ فناوری آموزشی
وضعیت: پذیرفته شده مشروط برای ارائه به صورت پوستر